Bugüne kadar yapılan çalışmalar yemek borusu ile mide arasında daha önceden kabul edilenin aksine mekanik bir bağ olmadığını göstermiştir. Bu yapıların çalışma mekanizmaları şimdilik besinlerin tek yönlü akımını sağlayan tek yol olarak bilinmektedir. Buna karşın yemek borusunun mide ile birleştiği bölgesinin daha geniş olması ve burayı çevreleyen diafram kaslarının daha zayıf olması ayrıca göğüs kafesi içindeki negatif basınç ile karın içindeki pozitif basınç besinlerin tersi yönde akmasına neden olacak en önemli faktörlerdir. Burada olan problem midenin bir bölümünün yukarda bahsettiğimiz faktörlerin etkisi altında karın içinden göğüs kafesine doğru kaymasıdır. Bir çok vakada ciddi belirtiler gözlenmez. Bu yüzden yeterince dikkatli incelenmez. Bu da hep tüm hastaların gerçekten tedavi edilmesini engeller hem de bu hastalığın toplumda görülme sıklığını tam olarak yansıtmaz.

Genellikle ilk karşımıza çıkan belirti yenidoğan bebeklerde yaşamlarının ilk birkaç gününden itibaren başlayan mide içeriğini barındıran kusmadır. Kusma sıklıkla sırt üstü pozisyonda beslenme esnasında veya beslenmeyi takiben sırt üstü yatırılan bebeklerde olur. Kusmuk içinde zaman zaman sarı renkli safrada olabilmekte nadiren kan ile karışıkta olabilmektedir. Erken dönemde en sık şikayet olan kusma vücut dengesini henüz tam anlamıyla oturmamış olan bebeğin sıvı ve elektrolit dengesini bozar. Zamanla kilo kaybı bu duruma eşlik edebilir. Tanı konulmamış ve tedavi edilmemiş çocuklarda ise ileri dönemlerde yemek borusunun iltihabı, spazmı veya darlığı gibi kronik ve hayatının ileri dönemlerinde de sıkıntı yapacak rahatsızlıklara yol açabilir.